وقتی زخم خنجر دوست ، بهترین لباس من بود

(بدون عنوان)

علیرضا — Wed, 28 Sep 2011 14:37:41 GMT

همیشه روش نمیشد

این عاشق خجالتی

همش از پشت شیشه

میدید تورو یواشکی

لحضه ها رو میشمرد

تا که دوباره رد بشی

رد بشی با این نگاهت دلو اسون بکشی

انتظار میکشیدم صدای پاتو بشنوم

منتظر بودم بیای و عکستو بازم بکشم

دست پامو گم میکردم بند میومد زبونم

هر وقت که میخواستم بگم تویی وجود من

یه روزی جرئت دادم به این دلم

بیامو بهت بگم دوست دارم

اما تا اومدم پشت پنجره

دستاتو دیدم تویه دست دیگه

چشم انتظاری بسه دیگه

بیقراری فهمیدم بسه دیگه

از خدا خواستم خراب شه اسمونم

تا از این دنیا برم دل بکنم

اخه اونی که منو تنها گذاشت

قدر این عشق تو این دنیا نداشت

ای خدا اون منو پشت سر گذاشت

عشق شیشه ای اره فایده نداشت

(بدون عنوان)

علیرضا — Sun, 25 Sep 2011 14:43:55 GMT

به تو میگویم دوستت دارم

به صاحب چشمانی که آرامش قلب من است

به صاحب دستانی که گرمای وجود سرد من است

به صاحب قلبی که برای من است

به تو میگویم نگاهت زندگی را به من آموخت

عشق را.... محبت را.... زیبایی را

تو بدان قلبم همیشه برای توست.....!

(بدون عنوان)

علیرضا — Sat, 17 Sep 2011 22:11:37 GMT

(بدون عنوان)

علیرضا — Sat, 10 Sep 2011 00:18:20 GMT

و عشق آنقدر صمیمی است که حتی دیوار

چونان دوستی از کودکی مینماید در چشم

مچاله انسانهای عاشق

در تصویر تاریک و تنهاشان خواستنی ترند از هر کس

پوزخندهای عاقلان بر عشاق

در تنهاییشان حسرت به دلشان میریزد از عاشق نبودنشان

به آسما نمینگرد هیچ کس

وقتی ابرها چون تن نرم معشوقه ها در تب وتابند

سرگرم چه هستند انسانها؟

که نمیفهمند این همه تکثیر

فرصتهای عاشق نبودن را افزوده

و تصوراتشان را کشته

چرا همه چیز اینقدر چندش آور است؟

وقتی عشق این همه خوب است

و درد این همه نزدیک

یاور همیشه مومن

علیرضا — Tue, 06 Sep 2011 22:12:49 GMT

ای بداد من رسیده

تو روزای خود شکستن

ای چراغ مهربونی

تو شبای وحشت من

ای تبلور حقیقت

توی لحظه های تردید

تو شبو از من گرفتی

تو منو دادی به خورشید

اگه باشی یا نباشی

برای من تکیه گاهی

برای من که غریبم

تو رفیقی جون پناهی

یاور همیشه مومن

تو برو سفر سلامت

غم من نخور که دوری

برای من شده عادت

ناجی عاطفه ی من

شعرم از تو جون گرفته

رگ خشک بودن من

از تن تو خون گرفته

اگه مدیون تو باشم

اگه از تو باشه جونم

قدر اون لحظه نداره

که منو دادی نشونم

اگه مدیون تو باشم

اگه از تو باشه جونم

قدر اون لحظه نداره

که منو دادی نشونم

وقتی شب شب سفر بود

توی کوچه های وحشت

متن ترانه و آهنگ از سایت ایران ترانه

وقتی هر سایه کسی بود

واسه بردنم به ظلمت

وقتی هر ثانیه ی شب

تپش هراس من بود

وقتی زخم خنجر دوست بهترین لباس من بود

تو با دست مهربونی

بتنم مرحم کشیدی

برام از روشنی گفتی

پرده شبو در یدی

یاور همیشه مومن

تو برو سفر سلامت

غم من نخور که دور ی

برای من شده عادت

ای طلوع اولین دوست

ای رفیق آخر من

بسلامت سفرت خوش

ای یگانه یاور من

مقصدت هرجا که باشه

هر جای د نیا که باشی

اونور مرز شقایق

پشت لحظه ها که باشی

خاطرت باشه که قلبت

سپر بلای من بود

تنها دست تو رفیق

دست بی ریای من بود

یاور همیشه مومن

تو برو سفر سلامت

غم من نخور که دوری

حکایت

علیرضا — Tue, 06 Sep 2011 01:43:32 GMT

حکایت

********
حکایت دیده و دلم را برایت مینویسم

در دنیایی که فقط سکوت بود و سکوت

به تو گفتم سلام

در دنیایی که دلواپسی هایش مجالم نمیداد

به تو گفتم سلام

میخواستم از بی پناهی پروانه دلم برایت بگویم

و از دل تنگم که مدتی ست ترانه سرایی نمیکند

در سالهای بی ترانه ام کجا بودی

چرا اینقدر دیر آمدی

کجا بودی تا صدای اشک قلمم و ناله کاغذم را بشنوی

همه دنیا برایم چهار دیواری زندان بود

همیشه در دور دست دریا تو را تصور میکردم

تمام اشکهایم را به تو هدیه کرده بودم در نبودنت

با یادت مست بودم خدا را در مستی تو صدا میکردم

غمها را در مستی یادت رها میکردم

تا اینکه آمدی و دستانت را به من هدیه دادی

تا اینکه آمدی و از عشقت مست ترم کردی

و این دل بیقرارم را در شمار عاشقان قرار دادی

من روز و شب را با عشق تو سر کردم

آیینه روح و مرهم دل مجروحم شدی

دل و چشم را برایت خانه کردم

وابسته نگاه وعاشق دل پاکت شدم

هم قدم میشوم با تو و شریک خنده و گریه ات خواهم شد

در شعرهایم عطر تو را میگنجانم

و گل نامت را سر فصل گلهای عالم میکنم

قسم به پاکی قطرات باران که برایم مقدسی

قسم به تمامی ستاره ها که تک ستاره آسمان دلمی

قسم به تمام فرشته ها که تو خود فرشته ای

قسم به تمامی معجزه ها که تو خود معجزه ای

دستانم را بگیر و بگذار آغوشت دنیای من باشد

و در عمق نگاه چشمان زیبایت بمیرم

خسته ام

علیرضا — Tue, 14 Jun 2011 18:29:31 GMT

خسته ام میفهمید؟!خسته از آمدن و رفتن و آوار شدن.خسته از

منحنی بودن

و عشق.خسته از حس غریبانه این تنهایی.بخدا خسته ام از

اینهمه تکرار

سکوت.بخدا خسته ام از اینهمه لبخند دروغ.بخدا خسته ام از

حادثه ساعقه

بودن در باد.همه عمر دروغ، گفته ام من به همه.گفته ام:عاشق

پروانه شدم!

واله و مست شدم از ضربان دل گل!شمع را میفهمم!کذب محض

است،دروغ

است،دروغ...!!من چه میدانم از،حس پروانه شدن؟!من چه

میدانم گل،عشق

را میفهمد؟یا فقط دلبریش را بلد است؟!من چه میدانم

شمع،واپسین لحظه

مرگ،حسرت زندگیش پروانه است؟یا هراسان شده از فاجعه

نیست شدن؟!

به خدا من همه را لاف زدم!!بخدا من همه عمر به عشاق

حسادت کردم!!

باختم من همه عمر دلم را،به سراب !!باختم من همه عمر دلم

را،به شب

مبهم و کابوس پریدن از بام!!باختم من همه عمر دلم را،به حراس

تر یک بوسه

به لبهای خزان!!بخدا لاف زدم،من نمیدانم عشق، رنگ سرخ

است؟!آبیست؟!

یا که مهتاب هر شب، واقعاً مهتابیست؟!عشق را در طرف

کودکیم، خواب

دیدم یکبار!خواستم صادق و عاشق باشم!خواستم مست

شقایق باشم!

خواستم غرق شوم،در شط مهر و وفااما حیف،حس من کوچک بود.یا که

شاید مغلوب،پیش زیبایی ها!!بخدا خسته شدم،میشود قلب مرا

عفو کنید؟و

رهایم بکنید،تا تراویدن از پنجره را درک کنم!؟تا دلم باز شود؟!خسته ام درک

کنید.میروم زندگیم را بکنم،میروم مثل شما،پی احساس غریبم تا

باز،شاید

عاشق بشوم!!

آدمک

علیرضا — Sat, 09 Apr 2011 23:24:20 GMT

آدمک آخر دنیاست بخند

آدمک مرگ همین جاست بخند

دستخطی که تو را عاشق کرد

شوخی کاغذی ماست بخند،آدمک خر نشوی گریه کنی

همه دنیا سراب است بخند...

آن خدایی که بزرگش خواندی بخدا مثل تو تنهاست بخند

باران

علیرضا — Tue, 22 Feb 2011 21:12:04 GMT

نمیدانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند

مثل آسمانی که امشب می بارد ...

و اینک باران

بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند

و چشام را نوازش می دهد

تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم

آه و ناله

علیرضا — Sun, 20 Feb 2011 22:20:27 GMT

ما که این همه برای عشق

آه و ناله ی می کنیم

راستی چرا

در رثای بی شمار عاشقان

-که بی دریغ-

خون خویش را نثار عشق می کنند

از نثار یک دریغ هم

دریغ می کنیم؟

با این همه

اما

با این همه

تقصیر من بود

که با این همه...

با این همه امید قبولی

در امتحان سادهْ تو رد شدم

اصلاً نه تو ، نه من!

تقصیر هیچ کس نیست

از خوبی تو بود

که من

بد شدم!